create.


Zie ze daar staan: met hun mooie kleren, lekker warm achter hun bureau. Samen babbeltje slaan achter de bureau, een tasje koffie met een koekje misschien ook nog? En oh, nu gaan ze ook nog vertellen wat ze met hun vrije tijd gisterenavond gedaan hebben?

Zucht. Baal# want ik loop daar lekker in mijn verfkleren en mijn rothumeur de koude te trotseren…
Is dit het nu? Schilderen en schuren en dingen versleuren de helft van de week om toch maar die kleine andere helft van de week te doen wat ik graag doe? Melissa toch, ben je wel zeker meid dat je niet liever achter die lekker warme bureau had gezeten (er zijn ook koekjes hé meid!?)

Hmm misschien raar dat ik nog niet eerder over dit onderwerp heb geschreven. Of toch niet veel. Maar deze namiddag neem ik er toch eventjes de tijd voor (mijn papa gaf me zelfs speciaal een dagje vakantie omdat ik er met een rothumeur bij hing en moe was dus moet ik deze extra tijd wel gebruiken om even te reflecteren of misschien liever te ventileren-dat klinkt nog beter). Als er iets is wat er in de twee afgelopen jaren in men hoofd gezeten heeft, dan is het wel mijn job.
Ik studeerde af in 2009 en daar stond ik dan met een goed diploma maar geen idee waar ik naartoe wou. Oké, mijn interesses waren er wel maar had ik voor de ene job genoeg ervaring, dan stond de job-omschrijving mij weer niet aan. Had de job een goeie verloning, dan was de job weer niet creatief en ALS de job dan al creatief was dan schatte ik mijn kansen niet zo hoog in.

Nee… zelfzeker ben ik nooit echt geweest op dat vlak. Ook al moet ik dingen maken waarvan ik in mijn achterhoofd zeker weet dat ik ze kan, toch zal ik altijd ziekelijk zenuwachtig blijven en mij onervaren voelen. Ik weet niet hoe dit allemaal ontstaan is maar feit is wel: hoe kon ik nu in godsnaam gelukkig zijn in een job als ik mij constant vragen stel over mezelf.

Ik nam dan ook het besluit om te stoppen met die 9 – 5 (weliswaar creatieve) job en mij toe te leggen om de dingen die ik graag doe. Geen makkelijke beslissing. Hoe doe ik dat financieel dan? En hoe zit het met boekhouden en al die zooi? Diep vanbinnen wist ik wel dat ik een eigen zaak wou maar de twijfels sloegen nog maar eens toe. Ook mijn papa vond het niet zo een superplan… Gelukkig ben ik in die periode ook een opleiding bedrijfsbeheer gaan volgen waar ik toch een redelijke basis kreeg (ik kan nu tenminste een factuur opstellen – haha). Dit gaf me al wat vertrouwen (ik ben toch maar lekker geslaagd en heb een diploma bedrijfsbeheer- ik hé? die met die verfkleren en verkleumde handen)

Omdat ik ondertussen een appartementje huurde met mijn vriend was het ook onmogelijk om werkloos te blijven dus ik ging halftijds aan de slag bij mijn papa in de zaak. Dit doe ik nu – een jaar later- nog altijd, halftijds werk ik in de winkel en ik ga ook 2 dagen per week mee met hem om gebouwen te schilderen/behangen. Een zware job waar ik meermaals op vloek en waar ik elke keer kapot van terugkom maar toch – ik doe het- en niet omdat ik die job zo übertof vind om te doen, wel omdat het mij de mogelijkheid geeft om te vechten voor hetgeen wat ik met liefde omarm: creatief zijn.

Lange dagen, enorme huilbuien, emotionele twijfels bij alles – ja dat heb ik allemaal al achter de rug. We zijn bijna een jaartje later en ik heb nog geen seconde spijt gehad van mijn beslissing. Het levert mij niet het meest rijke jobje ter wereld op en ik vloek ook wel meermaals als ik daar uitgeteld een rotplafond hang te schilderen met in men ene hand een bekladde verfborstel en in mijn andere dat vreselijke schuurpapier… maar ik heb een doel… ik zal ooit leven van wat ik graag wil doen en dat houdt me recht in die tijd.

Alhoewel ik er al zo vaak ongelukkig over ben geweest blijf ik geloven in één ding : ooit zal ik er staan met mijn droomjob en dan zeg ik lekker: doe maar verder jullie achter die lekker warme bureau met jullie koffie en koekjes (en mooi witgeschilderde plafond). Het maakt niet meer uit want ik heb er nu ook eentje, eentje dat meer waard is dan alle koekjes in de wereld.

Liefs.
Melissa

ps. Oh en Jan, omdat ik deze creatieve job nooit had kunnen doen zonder de steun van u, speciaal voor u: een welgemeend koekje. x

GiVEAWAY NOVEMBER


Deze maand hebben we alweer een leuke giveaway. Het is er eentje van mijn lieve sponsor MUSHI.

Mushi maakt geboortezakjes en andere toffe spulletjes in vilt en vichy stoffen waarmee je vrienden en familie kan verrassen. Je kan volledig vrij de basis kiezen en er de gewenste applicatie mee combineren tot een persoonlijk geïnspireerde attentie.

Dankzij Mushi geef ik deze maand een superleuke turnzak weg!
De turnzak is gemaakt uit een wit met roze ruitjesstof en heeft een lieveheersbeestje in vilt als extra versiering op de voorzijde van de turnzak. Misschien wel een perfect extra cadeautje van de sint voor je lieve spruit.

Meedoen is makkelijk:

– ga lans bij mushi en comment hieronder met je favoriete item uit haar shop/assortiment
– volg deze blog
– post deze wedstrijd op FB/blog of twitter (elke post is 1 deelname)

Veel succes!
We delen de naam vaan de winnaar op maandag 22 november 2010.

Liefs.
Melissa

ps. Je kan haar ook hier blij maken: facebook

Gelukkige verjaardag moeke…


gif,leen stynen,lief,tekst

Een tijdje geleden deed ik een shoot met de familie van Leen (je had hun eerder al gezien in deze shoot), de foto’s waren een verrassing voor hun moeke.
De foto’s plaats ik in de loop van de week nog wel online maar ondertussen kunnen jullie genieten van deze kleine preview.

Liefs,
Melissa

ps. de animatie gedaan en wil je hem nog eens bekijken? Sluit dan even je venster en kom opnieuw naar de blog. Heb de gif namelijk vergeten eeuwig te laten herhalen 😉

Friday. It’s movie time {500 days of summer}


Welja technisch gezien is het zaterdag, maar daar gaan we nu eventjes niet over memmen – toch? 😉
Gisteren was ik pas erg laat thuis en het was een avondje alleen thuis, dan moet ge gewoon eventjes uzelf voor de tv leggen, wat mailtjes lezen en beantwoorden, maar voor de rest niet al teveel doen.

Terwijl ik mijn mailtjes aan het lezen was, gaf iemand mij de tip om 500 days of summer te kijken, wel die had ik natuurlijk al gezien want Zooey is één van men favoriete actrices 🙂 maar hij bracht mij wel op het idee om hierover eventjes een post te maken. Want ik denk niet dat ik deze film al als aanrader aan jullie had beschreven (shame on me!)

500 days of summer is die perfecte film, je weet wel… perfect gekozen acteurs, perfecte omgeving, perfect verhaal, perfecte muziek. Het is een romantische komedie over een jonge vrouw die niet in de echte liefde gelooft en een jonge man die uiteraard verliefd op haar wordt. Uiteindelijk is het wel een film die draait rond liefde maar voor mij is het geen platte, zoete romantiek maar eerder iets romantisch met een tikkeltje nogstalgie en gekheid. Ja, ik hou er van – Jan dan weer niet zo helemaal denk ik. Misschien toch meer een vrouwenfilm? Ik weet het niet 🙂

Enkele weetjes:

– De hoofdrolspeelster zijn Joseph Gordon-Levitt en Zooey Deschanel (<3) – Een flinke 8/10 op IMDB – In de laatste scene waar ze samen op de bank zitten, draagt Summer (Zooey) hoge schoenen en als ze weg gaat draagt ze sandalen 😉 – Moest je Zooey niet leuk vinden als actrice, check dan haar hemelse stem even. Ze is behalve actrice ook een deel van het muzikale ‘she+him’. En ben je nog niet verkocht. Bekijk dan even de trailer!

Een leuk weekend allemaal!
Tot volgende week.

Melissa

GIVEAWAY OKTOBER {winnaar}



Vandaag was de laatste dag van de giveaway en dus hier de winnaar!
Marie mag mij mailen met haar adres!

Aan diegene die niet gewonnen hebben: geen paniek, er liggen alweer heel wat nieuwe en leuke spullen te wachten (yayks spannend hoor!) van onze nieuwe sponsors! Nog even geduld dus en we komen weer met veel nieuwe dingen om te winnen!
Verder kan ik je ook aanraden om Koekepeertje toch even te bezoeken en je verlies daar te vieren met iets nieuws! 😉

ps. ook sponsor worden? Mail mij eventjes!

Family: {Voor Moeke} Gent


10 oktober ging ik naar Gent. Het was een mooie herfstdag met best veel zon.
Ik werd gevraagd om een shoot te doen met 12 kleinkinderen en hun ‘bomma’ die 80 was geworden.
Het was een leuke dag waarbij ik niet alleen een prachtige familie leerde kennen maar ik ook een klein stukje van Gent te zien kreeg! Mijn idee over Gent klopt volledig: vriendelijke mensen, warm en openhartig.

Ik hoop dat ik voor hun een ‘mooie’ herinnering heb kunnen vastleggen, ik heb er alvast een nieuw en mooi aandenken van een supersympathieke familie bij.

Voor jullie een kleine selectie…











Liefs.
Melissa

Friday. It’s Movie Time {Once}


Deze week een PRACHTIGE film. In de top drie van zowel Jan als mij (denk ik).
Het is een film: je bent ervoor of helemaal niet.

Een paar weetjes over de film.

– Het verhaal draait rond twee personages die beide sterk bezig zijn met muziek… het zal je dan ook niet verwonderen dat je van muziek moet houden, wil je dit een goede film vinden

– De muziek in de film is prachtig, sommige van de songs staan al sinds de film in mijn top 25 van de meest gedraaide plaatjes!

– De film krijgt 8/10 op IMDB (geen slechte score dus ;-))

– De hoofdrolspelers Glen Hansard & Markéta Irglová werden na de film en tijdje een koppel maar zijn ondertussen uit elkaar.

– De film is al vaak vergeleken met de film ‘Music and Lyrics’ / maar dan zonder het hollywoodgehalte (dat vind ik best een goede samenvatting ;-))

Een aanrader voor : alternatieve liefde/moderne musical/ indie film – liefhebbers.

Voila, en hiermee zet ik het weekend in!
Have fun. Ik zet me alvast schrap voor een meidendagje morgen!

Liefs,
Melissa

HIATUS.



De was die moet gestreken worden puilt niet enkel over in de wasmand, ook de schoenen in de schoenenkast zijn allemaal vuil en op elkaar gestapeld, ikzelf zie eruit alsof ik mij in maanden niet meer voor de spiegel heb begeven en welja mijn lijf voelt alsof het in maanden geen bed meer heeft gevoeld.

Tijd voor verandering dus.

Een klein jaartje geleden zat ik met wilde dromen. Een eigen zaak, doen waar ik van hou. De beslissing om mijn job op te zeggen en halftijds te gaan werken, wel die heb ik mij echt nog niet beklaagd. Ik kan nu na mijn uren doen wat ik graag doe, mijn droomjob uitwerken! Wel begint het gevoel te knagen dat ik er zoveel tijd in steek en nog maar een paar minuten per dag voor mezelf heb. Werken & Werken. Soms meer dan 12u per dag.

Ik kon een jaar geleden echt niet inbeelden hoe ik OOIT aan klanten zou geraken en vandaag de dag: de mailtjes stromen binnen. Ik doe de ene shoot na de andere en werk de shoots uit op computer, de ene na de andere. Stilletjes ben ik mij een bandwerker beginnen voelen…

Gisteren lag ik ziek in de zetel, tijd dus om hier even bij stil te staan.

Ik ben deze job gaan doen omdat ik het graag doe… dat ik er uiteindelijk ooit geld mee zal verdienen is heel erg leuk meegenomen maar nooit mijn hoofddoel geweest. Ik wil graag creatief zijn, vernieuwen en nadenken over nieuwe concepten en hier was de laatste weken echt geen tijd meer voor. Shoot na shoot werkte ik af.

Ik deed heel mijn verhaal gisteren aan Jan en bekende ook dat ik eigenlijk graag eens een kleine maand zou vrijhouden om terug na te denken over de richtingen die ik wil uitgaan. Ik heb zoveel ideetjes maar die zullen nooit uitgewerkt worden zolang ik er geen tijd voor maak. Vandaar mijn besluit.

In Januari neem ik een hele maand de tijd om voor mezelf en eigen projecten bezig te zijn. Op mijn eigen tempo.
Van een webshop spreek ik al enkele weken maar er was nooit tijd voor, dus dat idee wil ik die maand ook eens uitwerken. En mijn grafisch werk zou ik graag ook nog meer naar voor kunnen schuiven dus ook dat wil ik bekijken. Verder plan ik begin volgend jaar ook twee weken om nog eens met Jan een verre reis te maken. Begin 2010 verliet ik mijn job om creatief zelfstandige te worden, wel begin 2011 neem ik terug een maandje tijd om te herbronnen. Begin van het jaar is daar ideaal voor toch?

Vandaar: Januari is vanaf nu MIJN maand!

Vanaf februari kunnen jullie mij terug beginnen boeken!
Ik kijk er naar uit om terug te herbronnen & jullie met heel veel nieuwe dingen te be-bloggen! 🙂

Liefs,
Melissa

ps. ik weet zeker dat ik niet de enige ben die hier tussen de creatieve blogsters met dit probleem zit. Ik lees er wel vaker over & kan maar één tip geven: maak die beslissing om er even tussenuit te gaan, even tijd voor jezelf. Hoe graag ik ook met deze job bezig ben, soms is er tijd nodig om terug na te denken en stil te staan bij je concepten en liefde voor het vak. Januari zal ons goed doen 🙂

Oh en BTW bloggen is geen ‘opgave’ nog een ‘job’ dus je zal mij niet moeten missen op blogger hoor 😉