GIVEAWAY OKTOBER




Het is een tijdje geleden maar hier is nog eens een giveaway en dit keer een dubbele! Je kan voor beide een kansje wagen of voor één van beide. Het eerste wat je kan winnen is een t-shirtje en kaartje met daarop “ik heb een vraagje” en “wil je mijn peter zijn?” het ideale te winnen item voor de zwangere vrouwen onder ons! Het tweede item dat je kan winnen is een vintage riem van vintagestore.nl! Eentje met prachtige herfstkleuren!

Meedoen?

– geef hieronder een comment met wat je wil winnen
– deel deze actie op FB, twitter en of je eigen blog
– fan worden van vinties op facebook !

Zondag 30 oktober zullen er twee winnaars bekend gemaakt worden!

Veel succes!

Liefs, Melissa

Ann + Karim | said i do | Mechelen


Op een zonnige maar koude dag reed ik richting Mechelen voor het huwelijk van Ann & Karim. Bij het binnenkomen in hun huisje zag ik meteen hoeveel fantastische mooie zelfgemaakte dingen er in de gang stonden te wachten om ’s avonds het feest op te vrolijken. Ann is een creatief en bezig bijtje! Na haar en make-up van Ann, was het klaar voor de first-see. Ann straalde in haar trouwkleed (waarvoor het koppel helemaal naar Londen reed om het te kopen!). Karim was helemaal weg van haar, dat zag je zo 🙂

Na de first-see deden we een shoot, daar was vooral Ann behoorlijk zenuwachtig voor maar alles ging vlot en goed, zo goed dat we de tijd een beetje uit het oog verloren en ons moesten haasten naar het stadhuis van Mechelen! En enkele minuten later was het ook officiëel, Ann & Karim vormden man en vrouw! Na wat gelukwensen aan het gemeentehuis keerden we terug naar hun huis om de versieringen voor de feestzaal op te halen (Ann heeft zelfs de taart-mannetjes nog afgewerkt, hoe mooi) en maakten we van de tijd ook nog gebruik om een foto te maken met hun kat 🙂 schattig ding!

In de feestzaal was er nog heel wat werk om hem te versieren, Ann had namelijk alles zelf gemaakt! En dat ze daar supergoed in geslaagd is, dat zal je zelf wel zien aan de foto’s! Bij het begin van het feest was het tijd voor mij om te vertrekken, ik nam mijn spullen en ging nog even afscheid nemen van Ann & Karim waarbij Ann me met tranen in haar ogen zei dat “ze zo blij met me was en ik zo gewoon en lief was” – ik vertrok met een krop in de keel want dat was één van de liefste en meest gemeende dingen die iemand ooit tegen me zei. Wat zijn ze lief.

Ann & Karim – geniet verder van jullie huwelijk, blijf zo ontzettend mooi samen! Ann, ik weet dat je je niet graag voor de camera begeeft maar hoop met deze foto’s te tonen wat een prachtige vrouw je bent, dat ben je echt! Ik ben blij dat een sterke en lieve man als Karim naast je zijde staat…

Liefs,
Melissa

In de media {Vitaya Magazine} oktober 2011


Enkele weken geleden kreeg ik een mailtje van vitaya magazine met de vraag of ze mijn mutsjes/foto’s zouden mogen gebruiken voor hun kids pagina. Ik was natuurlijk superblij met die vraag en zei meteen JA! Na wat heen en weer gemail en mijn goedkeuring staat er vanaf vandaag in alle vitaya magazines een klein stukje over de mutsjes die jullie hier misschien al zien voorbij komen hebben in reportages 🙂 Je kan dus niet alleen fotoshoots bij mij aanvragen maar ook gewoon die uberschattige mutsen kopen! En daar is het dan, mijn eerste “echte” publicatie in een magazine (dat had ik nooit kunnen dromen!) & mijn mailbox laat mij weten dat er in de winter nog eentje zit aan te komen, waar en hoe houden we nog even geheim!








Lieva + Mil | we love


Enkele maanden geleden contacteerde Ines, een ex-collega van Jan, mij om te vragen of ik een shoot wou doen met haar mama & vriend. Enkele weken geleden hadden we een afspraak. Lieva en Mil namen hun hond Basil mee op shoot en vertelde mij tijdens de wandeling door het bos over hun leven en hun kinderen. Het bos waar we gingen wandelen noemden ze het “drakenbos” omdat ze hier dikwijls met hun kleinkinderen kwamen wandelen en dan verhalen vertelden over draken en sprookjes. Leuk om horen 🙂 Het was een supermooie avond met prachtig zon, eentje van de laatste mooie zonnige dagen van dit jaar denk ik. Geniet van deze nieuwe reeks!

liefs,
Melissa

sofie, jan, kaat & lotje | we are family


Vandaag was het huwelijk van Sofie & Jan. Het was een prachtig huwelijk met een circus & optredens, lekker eten en vrienden en familie. De foto’s van vandaag zijn uiteraard nog niet klaar maar enkele weken geleden deed ik wel al een familieshoot met hun en ik wou jullie deze reeks toch niet onthouden. Door weersomstandigheden was de shoot al enkele keren verzet geweest maar uiteindelijk was het dan toch zo ver. We besloten eerst om enkele foto’s te nemen in Vosselaar en daarna gewoon in hun tuin! Spelen met verf werd duidelijk het thema! Tof dat dat was (jammer dat ik met mijn camera in de hand niet echt actief kon meedoen want ik moet zeggen, het begon toch wel te kriebelen!) Dat dachten ook alle kindjes uit de buurt want al snel hadden we toeschouwers 😉 die avond.

Het werd een superleuke namiddag/avond en ik was heel erg zeker dat hun trouw ook zo los en warm zou worden als die dag. Sofie en Jan zijn zulke lieve ouders. Als ik vandaag opnieuw mocht geboren worden en ik moest random nieuwe ouders kiezen, wel deze twee zijn prachtige ouders. Alles wat ze doen straalt liefde uit voor Kaat en Lotje. Ik hoop dat ik dezelfde liefde later zal kunnen geven aan men eigen kinderen want alhoewel ze zelf twee kinderen hebben, zijn ze vanbinnen ook nog altijd “kind” en dromen ze, leven ze, lachen ze. Wat intens mooi om een deeltje van te mogen zijn toen en vandaag!

Veel liefs,
Melissa

marly + pim | said i do | presseux


Wat moet ik vertellen over de trouw van Marly & Pim behalve dan dat hij perfect was! Ik heb echt geen woorden voor dit huwelijk, zo mooi, intiem en toch zo lief en uitbundig tegelijk. Als ik enkele van mijn favoriete huwelijken van dit jaar mag kiezen dan is dit er zeker bij. Ik ben zo blij met de foto’s die ik gemaakt heb maar dat komt allemaal door de unieke setting, het prachtige koppel en de sfeer die er op dit huwelijk aanwezig was!

Marly & Pim brachten me enkele maanden geleden een bezoekje om hun huwelijk te bespreken, wat was ik blij dat ik hun huwelijk mocht vastleggen! Ik had het gevoel dat we op dezelfde golflengte zaten en keek dus uit naar hun mooie huwelijk in Presseux (Luik). Enkele weken geleden was het zover. Ik reed naar dit prachtige kasteel waar ik hun (samen met hun familie) zou opwachten. Iedereen was gespannen en eindelijk waren ze daar, een prachtig koppel. Na de eerste felicitaties, was het tijd voor de ceremonie in de kapel. Super mooie locatie, zo intiem en ingetogen. Na afloop hiervan was het receptie buiten, het was geen stralend weer maar de zon kwam er toch af en toe door, iedereen genoot van een babbeltje met het koppel en een glaasje champagne. Tegen zonsondergang was het tijd voor de familiefoto’s en ook nog snel enkele foto’s van het kersverse getrouwde stel. Alhoewel we maar enkele minuten hadden voor de foto’s, zijn ze toch leuk geworden, de locatie was dan ook super.

Na de shoot – snel snel – naar binnen om aan het diner te starten. Allemaal lekkers in leuk gezelschap op deze prachtige locatie. Wat wil je nog meer? Ik ging tijdens het diner naar huis maar zal me blijven herinneren hoe ik vertrok tussen al deze keuvelende mensen die het naar hun zin hadden, glazen die klonken en gelach op de achtergrond. Het echte feest was pas de dag erna maar toch kon ik het niet laten om te denken ‘dit is meer dan perfect’.

Marly & Pim, wat hebben jullie mij die dag meegezogen in het geluk tussen jullie twee en al de aanwezigen. Jullie hart is zo intens groot. Ik ben zeker dat er plaats is voor al die familie, vrienden en later ook kinderen die jullie pad zullen kruisen. Wees maar intens trots op “jullie”!

Veel liefs,
Melissa

Lessen in leven.


Miserabel weekendje was het wel. Vrijdag begon met een avondje doorwerken om na 3uur slapen wakker te worden door een dronken vriendje die op de badkamervloer belande en niet meer reageerde, 2u laat stond ik met slaapgebrek in Limburg voor een trouwreportage die rond 21u voorbij was, nog altijd niet zo blij met wat er die nacht gebeurde en omdat ik toch al dichtbij Hasselt was besloot ik af te spreken met Charlotte en Tamara (twee vriendinnen van mijn schoolperiode in Hasselt). Het was ontzettend fijn om hun nog is even te zien en te spreken. Enkele minuten voor we vertrokken waren we nog bezig over ongelukken en de dood, niet wetende dat ik er een half uur later zelf bijna mee geconfronteerd zou worden.

Ik vertrok en naam de E313 richting Antwerpen, ergens voor het knooppunt van lummen werd ik opgeschrikt door slippende banden naast me en in slechts enkele seconden dacht ik echt dat ik zou sterven. Een auto kwam naast me doorgeschoven en kwam al slippend vlak voor mijn auto terecht (ik reed op dat moment nog 120km/u). De auto bleef slingeren over het wegdek en knalde toen in de vangrails rechts van de autostrade. Ik heb alles toegegooid en ben naar links uitgeweken in reflex omdat ik dacht dat de auto tegen die snelheid zeker nog ging terugvliegen. De auto knalde tegen de vangrails uit elkaar en ik ben dan meteen verder gaan staan op de pechstrook. Heel veel geluk had ik dat er op dat moment net niemand vlak achter of naast me nog reed… Ik zag de auto die een heel stuk achter me reed ook meteen stoppen en naar de auto rennen. Ik zat verstijfd achter mijn stuur, al kokhalsend door de stress van wat er zich in slechts 5 tot 10 sec had afgespeeld. Na enkele seconden ben ik toch durven gaan kijken en terwijl ik naar daar liep zag ik de bestuurder uit zijn auto komen (ik was blij te zien dat er nog iemand leefde maar wist niet of er nog inzittenden waren, dat bleek niet het geval). De twee mensen die achter me reden en ook gestopt waren, kwamen naar me toe gelopen om te zeggen dat de auto al achter mij was beginnen slippen en dat de bestuurder heel erg dronken bleek. Ik was totaal in shock. Er was op dat moment ook een vrouw bij die verpleegster bleek te zijn en dat stelde me gerust.

Ik kan nog altijd niet begrijpen dat de man er heelhuids is uit gekomen en dat ik zelf nog leef, het leek allemaal een film & niet echt.Ben er zeker van dat ik er niet levend uitgekomen was als ik 10cm verder was op die seconde of net enkele km/u sneller of trager had gereden. Zo veel geluk heb ik gehad. Alhoewel ik niet geloof in leven na de dood en den hemel, heb ik mama dit weekend gemist, ik wou dat ik haar kon vasthouden en huilen bij haar. Ze was mijn beste engelbewaarder.

Ik hoop dat niemand van jullie ooit dronken achter het stuur kruipt…
Het kan zo snel gedaan zijn. Ik ben zo blij mijn toetsen onder mijn vingers te voelen, gisteren een concert mee te maken, mijn kat te knuffelen, familie te zien en straks met vriendinnen af te spreken. Het leven is zo mooi, ook op gewone dagen.

Liefs,
Melissa

liesbeth + nic | said i do | 190811


18 augustus, de avond voor de trouw van Liesbeth & Nic, was het de gruwelijke pukkelpopavond die iedereen hier zich wel zal herinneren, behalve de gruwelijke taferelen daar werden Jan en ik die avond ook met heel wat angst geconfronteerd. Door de harde regen en wind, was het water van de riolering via een oude rioleringspijp (niet afgesloten) in onze kelder terecht gekomen, uren lang had het water staan spuiten en steeds hoger en hoger kwam het water. De brandweer deed zijn best maar kon pas na 4u bij ons zijn. Het was een gruwelijke nacht. In volle angst ben ik mijn auto nog gaan halen (door het water dat in onze straten liep, levensgevaarlijk maar daar dacht ik toen niet aan) om mijn fotografisch materiaal te redden. In de kelder bleek alles total loss, maar op het appartement hebben we gelukkig alles nog. Het was een heel erg confronterend en angstig moment en omdat ik niet wist hoe de avond zou eindigen, belde ik Liesbeth om uit te leggen wat er gaande was. Heel erg lief zeiden ze dat ik de volgende ochtend ( de dag van hun trouw) wel wat later kon komen en mij niet teveel moest aantrekken van hun. Ik was vastbesloten om er de volgende dag te staan maar was ook zo blij dat ze de situatie begrepen…

Op dat moment wisten Liesbeth & Nic ook niet of er familie of vrienden ‘slachtoffers’ geworden waren van het noodweer op pukkelpop maar de volgende ochtend bleek iedereen oké en kon de trouwdag toch doorgaan. Ik arriveerde een beetje later maar kon er op de belangrijkste momenten toch bij zijn. Alhoewel ik de avond ervoor de schrik van men leven had gehad, waren Liesbeth & Nic de juiste afleiding die ik nodig had. Zo ontzettend meevoelend en lief. Ik meen het als ik zeg dat ik ondanks alles toch heb ‘genoten’ van hun huwelijk.

De dag begon aan het gemeentehuis waarna we een trouwshoot deden en daarna was het tijd voor hun mooie ceremonie in de tuin van de maeckelhoeve (feestzaal). Het was een gepersonaliseerde ceremonie die me raakte, mooie dag, de zon kwam er stilletjes door en iedereen genoot van een glaasje drank terwijl ik de photobooth opstartte 🙂 wat hebben we gelachen (de resultaten in mijn volgende blogpost).

Liesbeth & Nic, ik hoop (maar ben er zeker van) dat jullie genoten hebben.
Bedankt dat jullie er ook een beetje voor mij waren die dag.

Veel liefs,
Melissa

Het gaat jullie goed en zoals jullie zelf al schreven in de huwelijksboekjes: dat jullie naast elkaar mogen oud worden en terugblikken op mooie en lange dagen!

bart van didden | ontwerp & styling


Enkele maanden geleden kwam ik in contact met de Nederlander Bart, een jongeman die de mooiste vazen ter wereld maakt (u zal mij geloven nadat u deze blog bekeken heeft). Hij leerde mijn fotografisch werk kennen via Babette (die jullie kennen van deze huwelijksreportage). Hij vroeg mij of het mogelijk was om zijn nieuw werk fotografisch vast te leggen. Toevallig was er in Alden Biesen (België) een expo over vegetaal design en dus onze afspraak lag meteen vast. Enkele dagen voor onze afspraak mailde Bart mij nog in paniek dat zijn ontwerpen mislukt waren in de oven en de kleuren niet helemaal waren zoals hij het wou maar met wat goede oplossingen, spraken we toch af in Alden Biesen et voila, het prachtige resultaat!

Voor al wie meer wil weten over zijn ontwerpen, ga zeker hier eens langs: http://www.bartvandidden.nl/overmij.html

Bart, succes met de uitbreiding van je “eigen zaak”. Ik herkende mezelf en eigen twijfels helemaal in je verhaal maar ik voelde ook meteen dat al die creativiteit die je hebt, helemaal tot uiting zal komen in de jaren die volgen en je zal terug kijken met trots. Go for it, ik ben fan 🙂

Liefs,
Melissa